اندیکاسیون ها :

در طی بیهوشی عمومی

درموارد اورژانس ( موارد زیر ) :

ارست قلبی

نارسایی تنفسی

انسداد راه هوایی فوقانی شدید ( درترومای راه هوایی فوقانی ممکن است نتوانیم  لوله تراشه بگذاریم )

صدمات سر و گردن

سوختگی شدید صورت

آسپیریشن محتویات معده

.
.

کنترااندیکاسیون ها :

۱- بیمار هیپوکسیک – در طی موارد اورژانس – مثلا ارست قلبی و یا انتیوبه کردن الکتیو – هیچوقت سریعا بیمار را انتیوبه نکنید بلکه با ماسک و آمبوبگ و اکسیژن بیمار را نخست ونتیله کنید .

۲- صدمه نخاع گردنی -   دراین مورد بایستی از کریکوتیروئیدکتومی استفاده کنیم – زیرا در این گونه بیمار – نمی توان سر را هیپر اکستند  کرد – و برای لوله گذاری تراشه هیپراکستند کردن سر لازم است .

لوازم مورد نیاز :

بطور کلی :

راه وریدی

سرم

ساکشن

کاتتر ساکشن و سر ساکشن ( yankauer suction tip  )

ترالی احیا – آمبوبگ – یا ونتیلاتور برقی – لوله تراشه – ماسک صورت – کانتکتور -  داروهای مورد نیاز ترالی اورژانس (ترالی احیا) – اکسیژن

وسایل تخصصی مورد نیاز :

لارنگوسکوپ ( با تیغه خمیده بهتر است – یکسری لارنگوسکوپ ها تیغه مستقیم دارند )

لوله تراشه با سایز مناسب

گاید ( استایلت یا stylette هم می گویند )

یک ظرف کوچک ( رسیور ) محتوی سرم و گاز استریل

ژل لوبریکانت – از نوع محلول در آب باشد

سرنگ ۱۰ سی سی

قیچی

کلامپ ( موسکیت مستقیم )

راه هوایی ( airway )

سوکسینیل کولین کلراید  ۲۰ mg / ml   – با دوز نیم میلی گرم بازای هر کیلوگرم

آتروپین ۰٫۴ mg / ml  – در بالغین د وز معمول ۰٫۶ میلی گرم می باشد

بنزوئین

چسب یک اینچ

آمبوبگ با سایز مناسب

پوزیشن  بیمار :

سوپاین

گردن فلکسد باشد

سر اکستند باشد  … به این دو پوزشین می گویند sniffing position

تکنیک ها :

برای بیمار آپنه ای و بیمار شل این تکنیک ها کمک می کنند ولی برای دیگر بیماران ممکن است داروهای شل کننده لازم باشد .

انتخاب لوله تراشه :

از لوله نرم و کاف دار استفاده کنید . سایز ها بطور متوسط بقرار زیر هستند :

مرد و بالغ …. …  قطر  ۹ میلی متر

زن و بالغ ………  قطر ۸ میلی متر

تازه متولد شده( neonate یا چهار روز اول تولد )  ……  ۳٫۵ میلی متر

نوزاد نارس ………    قطر   ۲٫۵ میلی متر

کودکان  ………….   تا ۵ سال   قطر  ۵٫۵ میلی متر  ,  و بازای هر دو سال سن بالاتر ۰٫۵ میلیمتر قطربازای هرسال  اضافه میششود . و بازای هردو سال سن کمتر ۰٫۵ میلی متر قطر بازای هر سال کمتر می شود .

همیشه سایز لوله را حدس بزنید و یک شماره کوچک تر انتخاب کنید .

کاف را قبل از استفاده لوله تراشه با سرنگ از آب مقطر پر کنید ببینید لیک نداشته باشد .

لوله تراشه را لوبریکانت بزنید همچنین گاید لوله تراشه را نیز لوبریکانت بزنید .

گاید را وارد لوله تراشه کنید و خمیدگی  اولیه لوله تراشه را حفظ کنید . هرگز گاید نبایستی از انتهای لوله تراشه ( سر دیگر لوله تراشه ) بیرون بزند.

در بالغین ۰٫۶ میلی گرم آتروپین  قبل از استفاده از لوله تراشه تزریق کنید  . البته اگر  دقایقی قبل بیمار آتروپین گرفته بوده – آتروپین لازم نیست . همچنین اگر شرایط خیلی اورژانسی باشد – وقت خود را برای آماده کردن آتروپین تلف نکنید – ولش کنید نمی خواهد . آتروپین: ۱- ترشحات راه هوایی را کاهش می دهد و ۲- از برادیکاردی وازوواگال جلوگیری می کند .

استفاده از لارنگوسکوپ :

لارنگوسکوپ را باز کنید و نورش را چک کنید . و آنرا در دست چپ بگیرید .

با دست راست دهان بیمار را باز کنید و هر چه دندان مصنوعی – جسم خارجی و یا آدامس و .. را خارج کنید . و لب بیمار را به عقب برانید تا زیر لارنگوسکوپ له نشود .

تیغه لارنگوسکوپ را از سمت راست دهان وارد کنید و توسط تیغه زبان را به سمت چپ برانید ( دقیقا شبیه گذاشتن airway داخل دهان )

تیغه را به ته دهان و اول حلق  حرکت بدهید – و در فاصله زبان و اپیگلوت  مکث کنید – جلوتر نروید که اپیگلوت توسط تیغه پوشانده میشود و کار خراب می شود .

تیغه لارنگوسکوپ را به سمت بالا و جلو حرکت بدهید – این کار باعث می شود  که ته ( قاعده ) زبان و نیز اپیگلوت هردو بلند شده و بالا  بیایند و شما بتوانید محوطه لارنکس را مشاهده کنید  .

هرگز از تیغه لارنگوسکوپ بعنوان اهرم و هرگز از زبان بعنوان نقطه اتکا استفاده نکنید .

وارد کردن لوله تراشه :

لوله تراشه را با دست راست طوری بگیرید که قوس داخلی آن به سمت خارج ( لاترال – lateral ) شما قرار گرفته باشد . به آرامی لوله تراشه را ز بین تارهای صوتی عبور بدهید – تا موقعی که کاف لوله از تارها عبور کرده و زی تارهای صوتی قرار بگیرد – در این زمان تیغه لارنگوسکوپ را از دهان بیمار خارج کنید .  سپس گاید را از لوله تراشه خارج کنید و سپس لوله تراشه را جاسازی کنید .

آمبوبگ را به اکسیژن ۱۰۰ ٪ وصل کنید . و فشار مثبت هوا را با آمبو زدن به داخل لوله شروع کنید و بطور متناوب ادامه بدهید .

با گوشی پزشکی دو سمت قفسه سینه را گوش بدهید  تا از وارد شدن هوا به دوسمت قفسه سینه و قرار گیری مناسب لوله تراشه مطمئن بشوید .

کاف لوله تراشه را باد کنید . کاف را تا زمانی باد کنید که لیک هوا در اطراف لوله تراشه از ریه به سمت دهان توسط شما حس نشود . ر این زمان لوله فیکس شده است ( لیک هوا را با گذاشتن یک نخ و یا پشت دست در کنار لوله تراشه داخل سطح دهان و یا گوش دادن جریان هوا از طریق قراردادن گوش در کنار لوله تراشه داخل سطح دهان – چک می کنید ) .

معمولا در صورت انجام دادن درست کار – بیبشتر از ۳ سانتی متر طول قسمت خارجی لوله تراشه از سطح دندانها به بیرون نمی باشد .

 یک راه هوایی ( airway ) را حالا داخل دهان بیمار قرار دهید . با این کار  از گاز گرفتن لب ها و یا گاز گرفتن لوله تراشه و انسداد لوله تراشه پیشگیری می کنید .

گونه های بیمار را کمی با بنزوئین آغشته کنید . و لوله تراشه را در سطح دهان چسب بزنید و چسب را به گونه ها بچسبانید .

خارج کردن لوله تراشه :

ترشحات دهان و راه هوایی را ساکشن کنید . معمولا ساکشن ترشحان ۱۰ ثانیه زمان می برد و  اگر بیمار بدلیل بیماری دیگری تولید ترشحات بیمار نداشته باشد – زمان بیستری برای ساکشن لازم نیست .

قبل از درآوردن لوله تراشه اگر بیمار زیر ونتیلاتور است ونتیلاتور را جدا نمائید و با آمبوبگ  و اکسیژن ۱۰۰ ٪  چند تنفس  قوی به بیمار بدهید .

کاف لوله تراشه را خالی کنید

بلافاصله پس از یک نفس به داخل توسط بیمار ( بافاصله پس از inspiration ) لوله را خارج کنید . و بلافاصله ماسک روی صورت بیمار بگذارید تا اکسیژن ۱۰۰٪ تنفس کنید .

عوارض لوله تراشه :

ترومای موضعی :

پارگی لب – داخل گونه – زبان -  لارنکس – تارهای صوتی – و حتی تراشه . این حالات معمولا موقعی ایجاد می شو که از لارنگوسکوپ بعنوان اهرم و یا از لب و دندان بعنوان  نقطه اتکا ( تکیه گاه ) استفاده شده است .

پیشگیری : حرکت بداخل آرام لارنگوسکوپ و قرار دان لوله تراشه درزمانی که محیط داخل را خوب مشاهده کرده اید

آریتمی قلبی :

تحریک واگال و سمپاتتیک در حضور هیپوکسی یا هیپرکاربی .

پیشگیری :

با آمبوبگ و راه هوایی ( airway )  متصل به اکسیژن ۱۰۰٪ قبل از لوله گذاری  بیمار را چنددین بار بطور قوی

هیپرونتیله کنید – تا از هیپوکسی یا هیپرکاربی قبل از گذاشتن لوله تراشه جلوگیری بشود

آسپیره کردن محتویات معده :

دلیل آن استفراغ یا ریفلاکس محتویات است

پیشگیری :

در هر زمانی که ممکن باشد و دیگر لازم نباشد ماسک صورت بیمار را بردارید چون با عث باد کردن معده ( دیستانسیون معده ) می شود  .

از فشار دادن شکم بیمار پرهیز کنید چون فشار داخل معده را بالا می برد و با عث ریفلاکس محتویات معده می شود . همچنین تنفس دادن با عجله و یا لوله گذاری در یک فردی که  توسط  دارو شل نشده و یا بیدار است – باعث استفراغ می شود .

ورود لوله تراشه بداخل مری :

این کار وقتی ایجاد میشود که بصورت چشم بسته لوله گذاری انجام بشود و تحت مشاهده کافی انجام نشده باشد